Maandelijks archief: mei 2011

De Verdwijning

Mikkers schrijft rustige en lange verzen, met een rijk palet en met woorden die hun volle betekenis kunnen dragen in een met spanning en diepte gekruid  poëtisch geheel. Stefan van den Bossche Het gedicht bevat vele bespiegelingen: over het licht, … Lees verder

Geplaatst in Recensies

De Klimmer

Bert Wagendorp, 24 augustus 2002 de Volkskrant: Hier is weer Lezer Lex de boekenwurm! – Lezer Lex, wat heb je nu weer gelezen? \ Lezer Lex: ‘Ik heb deze week in één enorme jump De Klimmer van Tymen Trolsky gelezen. … Lees verder

Geplaatst in Recensies

De Kleine Jongen en de Rivier

In elke verhaal bouwt Mikkers een intense spanning op, maar samen vertonen de verhalen ook een duidelijke spanningsboog. De landelijke sfeer die Mikkers oproept – de stilte, mistige herfstochtenden, norse boeren en jongens die op hun klompen het koren vertrappen … Lees verder

Geplaatst in Recensies

Aliesje

Er waart sinds kort een merkwaardig spook door de nederlandse letteren. Het duidt zichzelf aan met de naam Tymen Trolsky en is een geest van het zeer ijverige soort. Als Trolsky lekker op dreef is, trekt hi jalle registers van … Lees verder

Geplaatst in Recensies

Bespreking van De Verdwijning

Door alle poriën dringt de angst, Hans Groenewegen, Brabantia december 1994 / januari 1995 Het bekendste lange verhalende gedicht van de moderne Neder­landse litera­tuur is ‘Mei’ van Herman Gorter. In dit lyrisch epos verbeeldt Gorter middels het verhaal van het … Lees verder

Geplaatst in Recensies

Uit: ‘De Klimmer’

Er hing een zich oplossende mist. In de schaduw van struiken op de berm schitterden kleine ijskristallen. Ze waren een uur onderweg en voordat ze aan de klim begonnen, moesten ze nog vijfentwintig kilometer rijden. De eerste kilometers was de … Lees verder

Geplaatst in Proza

Uit: ‘Het einde van de eeuwigheid’ – Boek 3 – ‘Het einde’

’s Ochtends, in de schuchtere groei van het licht, had hij het meest intieme en intense gesprek van de dag. Als tuinbroeder en manusje van alles ontbrak hem dikwijls de tijd om aan de gezamenlijke gebeden en erediensten in de … Lees verder

Geplaatst in Proza

Uit: ‘Het einde van de eeuwigheid’ – Boek 2 – ‘De eeuwigheid’

Van twee kanten stroomde zonlicht langs de zware, velours gordijnen de salon binnen. De zwarte piano wierp scherpe lijnen over de vloer. Eugène keek weg van de man tegenover hem, weg van het kalende hoofd, de zware wenkbrauwen en weke, … Lees verder

Geplaatst in Proza

Uit: ‘Het einde van de eeuwigheid’ – Boek 1 – ‘Heimwee’

Een kleine pater betrad het klaslokaal. Zijn zwarte baard reikte tot aan het koord om zijn pij. Achter de brillenglazen gevat in een bruin montuur, ging een oplettende blik schuil. Zijn dikke hoofdhaar was messcherp gescheiden in het midden vanwaar … Lees verder

Geplaatst in Proza

Fabel

Met de rode spikkels van de geroofde kersen nog om zijn bek wroette hij zich boven de grond. ‘Haha’. Als een reuzeluis véérde hij uit de zwarte aarde omhoog en zette het op een lopen onderwijl ja onderwijl krukken fabricerend … Lees verder

Geplaatst in Poëzie