Gedicht Helga Deen Tuin

 

SONY DSC

Verbondenheid – Beeld van Margot Homan in de Helga Deen Tuin in Tilburg

 

 

 

 

 

 

 

Margot Homan vroeg mij een gedicht te schrijven dat in woorden weergaf wat zij met brons in de Helga Deen Tuin in Tilburg verbeeldde. Het gedicht dat ik vervolgens schreef, werd in 2015 op de muur van de synagoge in de Helga Deen Tuin aangebracht. Zie foto hieronder. Het ontwerp is van Marc Meeuwissen van Absoluut Designers.
De titel heeft zich in het gedicht (regel 9) verborgen.

Wanneer er niets meer lijkt te zijn
dat oog en hand houvast kan geven
we tasten in een leegte zonder licht
dan worden we gered door hen die in
ons wonen, wakker worden, spreken gaan

Het meest zijn we gehecht aan het gezicht
dat uit het harde duister aan komt zweven
en ons weer adem geeft, een stem, bestaan
en lippen om te kussen, een GEDICHT –
dat ons optilt, terugbrengt naar het leven

 

Afbeeldingsresultaat voor gedicht helga deen tuin

 

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, stadsdichter. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.