DE GENIALE FRANK VAN PAMELEN

(tekst: Jasper Mikker
muziek: Arjan Bruinsma)


de vijand van geschreeuw of stamelen
is taalgek Frank van Pamelen
hij fluit en fiedelt, het is zíjn geheim
hoe hij zijn zinnen leidt naar maat en rijm

Frank is het voorbeeld van een virtuoos
hij maakt je met zijn taalkunst sprakeloos
maar na een tijd verlang je toch naar meer
een harde grap of een gemene sneer

we wachten op een serie hekeldichten
wanneer zal hij het stadsbestuur ontwrichten
met scheldpartijen om het uit te gieren
een vunzig vers of snijdende satire

wat Frank ook dicht en doet, het is briljant
zelfs geniaal, maar van de andere kant:
we hopen toch dat hij zich eens te buiten gaat
zo stevig dat er een schandaal ontstaat

Frank danst op vingertoppen door de taal
vrolijk en licht, nooit bozig of brutaal
Wij willen, zing het mee, dat hij onbevreesd
te keer gaat, één keer losgaat als een beest

(refrein)

Frank danst op vingertoppen door de taal
vrolijk en licht, nooit bozig of brutaal
Wij willen, zing het mee, dat hij onbevreesd
te keer gaat, één keer losgaat als een beest

 

Frank van Pamelen geniet van optreden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op 24 november nam cabaretier en dichter Frank van Pamelen afscheid van het Cultureel Café Tilburg. Hij was in april 2007 mede-oprichter van Café Carré, zoals het Cultureel Café toen ook genoemd werd, samen met Hans van Vugt. Sinds de oprichting was hij niet alleen redactielid, maar vooral ook presentator. Op een onvergelijkelijke manier praatte hij de items aan elkaar, met verve, humor, scherpzinnigheid, poëzie en taalgrappen. Het Cultureel Café en het publiek namen afscheid van Frank, tijdens deze vijftigste editie van het Café, met liederen, gesproken columns en een interview. Locoburgemeester Marjo Frenk kende hem namens het college de Tilburg Trofee toe, ‘de eerste keer in drie jaar dat ik dit zware eerbewijs overhandig’. Jasper Mikkers schreef een lied dat door Arjan Bruinsma werd bewerkt en op 24 november gezongen terwijl hij zich op de piano begeleidde.

 

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, stadsdichter. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.