Van Puffelen

Ofschoon je weer enorm had zitten buffelen,
nam je toch nog een handvol truffelen na
en je gebruikelijke flesje spa-
water, en uit de la handenvol truffelen.

‘Nee’, zei je weer terwijl je kat ‘Van Puffelen’
oppakte van de vloer en zette op je schoot
waarna je spawater over zijn snuitje goot
en doorging ook je eigen maag te knuffelen,

‘de tijden worden er niet beter op. De goederen
worden schaars, de dood zit ieder als het ware

op de hielen, en de mensen? God beware
ons voor dat asociaal gebroed: lóederen

zijn het die zich door de staat laten voederen!’
Voldaan nipte je van je ouwe klare.

uit: ‘Liefdes-, klaag- en politieke liederen’

Dit bericht is geplaatst in Poëzie. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.